آداب پیامبر (ص) در برخورد با اهل علم:
یکی از روش های پیامبر (ص) این بود که اهل فضل و دانش را همه وقت می پذیرفت و به هر کس به اندازه دانش و بینشی که در دین داشت، احترام می گذاشت، بعضی را به یک حاجت، بعضی را به دو حاجت و بعضی را بیشتر.

پیامبر خدا(ص) به رسیدگی حوائج اهل فضل می پرداخت و آنها را به اصلاح عیوبشان وا می داشت و درباره امت از آنان سؤال کرده و مطالب مهم را برایشان بازگو نموده و میفرمود:

می بایست که حضار به گوش افراد غائب برسانند و نیاز و حاجت اشخاصی که به من دسترسی ندارند را به من ابلاغ نمایید و آگاه باشید هر کس که نیاز شخص ناتوان را نزد سلطانی بازگو کند، خداوند نیز قدم های او را در روز قیامت محکم و استوار می سازد.
نزد پیامبر (ص) چیزی جز این مطلب بازگو نمی شد وغیر از این گونه سخنان را از کسی قبول نمی کرد.

اهل فضل و دانش برای آموختن علم و درک فیض به محضر رسول خدا، شرفیاب می شدند و هنگام پراکنده شدن اندکی از علم آن جناب را دریافت کرده بودند و هنگام بازگشت، هرکدام از آنها خود به تنهائی راهنمایانی بودند.
سنن النبی(ص)،علامه طباطبائی ص 49