عکسهای رهبری
وِلاگ حقیقت
دنیای امروز، دنیای نمایش است. اینترنت را که روشن می‌کنید با سیلابی از اعلان‌ها روبرو می‌شوید: مشاورهای زیبایی، جشن‌های تولد در هتل‌های لوکس و ولاگ‌هایی که با موسیقی‌های پرزرق‌وبرق، شکوه میزهای پر از غذا را به رخ می‌کشند. در این دنیا، زن بودن یعنی چقدر دیده شدن؟ و چقدر درخشش داشتن؟ زیبایی، یعنی آرایش بی‌نقص و نمایش دارایی‌ها.
اگر نگاهی به طرف دیگر واقعیت بیندازیم، با جهانی متفاوت روبرو می‌شویم؛ جهانی که در آن عظمت در سادگی و جذابیت در ایثار است.
فاطمه (س) او که مهد مدیریت زنانه و سیاست اخلاق بود، به جای خودنمایی، در خدمت حقیقت بود. او در خانه‌ای زندگی می‌کرد که در آن فروتنی بر تبرج پیشی داشت. زنی که پس از زیباترین جشن عروسی، با لباسی ساده و کهنه، نشان داد که اصالت در روح رها از تعلقات است. نان‌هایی که او با دستان کارکرده تهیه می‌کرد برای نمایش در ویترین زندگی نبود بلکه برای تقسیم شدن میان مسکین، یتیم و اسیر بود. او به ما یاد داد که می‌توان با وجود گرسنگی با بخشیدن نان، به اوج شکوه رسید.
باید از این تبرج جاهلی و فرهنگ خودنمایی فاصله بگیریم و به جای تقلید از سبک زندگی مصرف‌گرا و اشرافی به سراغ سبک زندگی فاطمی برویم؛ سبکی که در آن، زیبایی در حیا و شکوه در سادگی و قدرت در فداکاری است.
#به_زبان_فاطمه
#قاب_روضه
#به_قلم_خودم
#نقد
✍🏻مریم قپانوری
پایداری ریشه‌ها
با رفتن پیامبر(ص) خورشید وحی از آسمان غروب کرد و شب امتحان امت فرا رسید. مردم، آن زمان که باید دست در دست اهل بیت(ع) می‌گذاشتند، راه دیگری را رفتند؛ طوفان سقیفه و آزمون تلخ امت برپاشد. در آن روزهای غریب، فاطمه (س) میان در و دیوار، آلاله وار ماند تا سند مظلومیت ولایت بماند و علی (ع) با دستانی بسته، تنهاترین سردار حق شد. غاصبان ردای خلافت را پوشیدند.
اکنون ما مردم ایران، نسل منتظران موعود، پس از شهادت رهبر، درمیان فتنه‌ها ایستادیم و اجازه ندادیم ردای عزت و استقلال این مرزوبوم را پهلوی‌های وابسته و غاصبان جهانی بر تن این خاک بپوشانند. ما با جان و دل در خیابان‌ها و میدان‌ها ایستادیم.
اکنون که به این نقطه از تاریخ رسیده‌ایم، تازه عمق جان کلام نورانی امام سجاد(ع) را درک می‌کنم؛ آنجا که امام (ع) با چشم دل، مومنان آخرالزمان را دید و فرمود: “ای ابو خالد مردم زمان او(مهدی ع) که معتقد به امامت و منتظر ظهور او هستند، از مردم تمام زمان ها بهترند، چون خداوند عقل و فهمی به آنها داده که غیبت در نزد آنها حکم مشاهده رادارد! خداوند آنها را در آن زمان مثل کسانی می داند که با شمشیر در پیش روی پیغمبر -علیه دشمنان دین- جنگیده‌اند، آنها مخلصان حقیقی و شیعیان راستگوی ما هستند که مردم را به طور آشکار و نهان به دین خدا می خوانند."(1)
ایمان آوردن در روزگار حضور و کنار خورشید آسان است اما دین‌داری در شب تاریک آخرالزمان، بین هجوم تزویرها و طوفان نیرنگ‌ها، هنر مردان و زنانی است که راه خود را گم نکرده‌اند.
پ.ن: 1)بحارالأنوار، ج 52، ص122
#به_قلم_خودم
#نقد
#به_زبان_فاطمه(س)
#قاب_روضه
✍🏻مریم قپانوری
#مرقومات_جنگی
یا قره عین العزیز..
این مرد بزرگ با بستن تنگه هرمز
سنا و مجلس رو از ترامپ گرفت
#تنگسیری
آب نمک
قدیما برای ماندگاری بیشتر مواد غذایی و فاسد نشدن، آنها را در آب‌نمک یا شاید هم فقط در نمک می‌گذاشتند تا برای روز مبادا سالم بمانند.
امروزه رفتار بسیاری از انسان‌ها نیز در برخورد با دیگران، شبیه به همین سنت است. برخی عدالت را در رابطه به «دَم دست بودن» گره می‌زنند. به کسانی که همیشه در دسترس‌اند و حضورشان گرم و ملموس است با تمام توان عشق می‌ورزند و رابطه برقرار می‌کنند اما این محبت‌ها همیشه با نوعی محاسبه و معامله همراه است.
در مقابل، گروهی هستند که در گوشه‌ای از زندگی در آب‌نمک قرار داده شده‌اند؛ برای روز مبادا. یعنی کسانی که در هر شرایطی با تمام وجود همراه هستند و در روزهای سخت، حامی و تکیه‌گاه‌اند. این افراد به خاطر وفاداری‌شان، به گوشه‌ای از زندگی سپرده و فراموش می‌شوند؛ با این باور که این افراد هرگز از دسترس خارج نخواهند شد و همیشه بار سنگین سختی‌ها را از دوش بر‌میدارند.
وفاداری یک انسان، نباید به بهانه‌ی اطمینان، مایه‌ی بی‌توجهی شود. اصالت انسانی در گرو دیدن ارزش دیگران است حتی در لحظاتی که حضورشان برای ما بدیهی و همیشگی به نظر می‌رسد.
آیا در زندگی شما کسی هست که به خاطر مهربانی و وفاداری‌اش، در آب‌نمک فراموشی قرار گرفته باشد؟
#نقد
#به_قلم_خودم
✍🏻مریم قپانوری
