از ازل آب و گلم گفت : که من کوثری ام
فاطمی دین و حسینی ، حسنی ، حیدری ام

همه ی دلخوشی ام ای گل زهرا (س) این است
که خوش اقبال از این مرحمت داوری ام

سر در قصر بهشتی دلم بنوشتند
که مسلمان مرام حسن عسگری ام

چه کسی مثل من دل شده دلبر دارد ؟
چه کسی مثل تو ای دوست کند دلبری ام ؟

من که مجنونم و آشفته – تورا می خوانم
سربازار غمت-یوسف من – مشتری ام

به همه نسل بنی فاطمه سوگند که من
تا صف حشر بگویم که علی اکبری ام

آری آری بخدا کف زدن اینجاست حلال
که حسن داده مرا وعده دیدار و وصال

آسمان مهر وتولای تو داردآقا
عرش درسینه تمنای تو دارد آقا

حور و قلمان بهشت اند گدای نفست
باغ رضوان سر سودای تو دارد آقا

از شعاع افق چشم تو بالاتر چیست؟
ماه سودای قدم های تو دارد آقا

هل اتا آید وآقایی تو می خواند
جبرئیل آیت غرای تو دارد آقا

عرصه محشر وآغاز شفاعت از توست
عالمی حسرت فردای تو دارد آقا

گوشه صحن وسرایت ، حرم آل عباست
خاک سرداب گل پای تو دارد آقا

زیر پایت نظر افکن که تماشا دارد
دل آواره به خاک قدمت جا دارد

وای اگر جلوه کنی ! – جلوه نکرده این است
هرچه خون است به پای علمت می ریزد

بی تو خورشید خریدار ندارد یعنی ،
هرچه نور است ز عرش حرمت می ریزد

عمر نوح ای همه روح – تو را لازم نیست
کشتی نوح از این عمر کمت می ریزد

از دل خسته خداوند نگیرد غم تو
که سرور از دل دریای غمت می ریزد

دست خالی نرود هیچکس از درگه تو
از تهیدستی سائل درمت می ریزد

تو ابالمهدی (عج) زهرایی(س) ودوم حسنی (ع)
مجتبای دگر فاطمه (س) – آقای منی

تاکه من چون حسن عسگری (ع)آقا دارم
ز عیار گل دلبر دل زیبا دارم

زندگی زیر لوایش چه صفایی دارد !
روزگار خوشی از این قد و بالا دارم

با محبت تر از این جمله ندارم در دل
که به بالای سرم مثل تو بابا دارم

به وجود تو امام حسن عسگری(ع) است
که به کنعان دلم یوسف زهرا (س) دارم

ای بنازم به مقامت که امانت داری
من امان نامه ز امضای تولا دارم

حاجت روی جگر گوشه تو ما را کشت
ای بسا دست توسل به تو مولا دارم

مادرت منتظر آمدن مهدی (عج) توست
صبح میلاد تو هنگامه هم عهدی توست

سامرا خاک گل ماست خدا می داند
خاک من از گل مولاست خدا می داند

نظر از سامره بردار دلم را بنگر
حرم عسگری اینجاست خدا می داند

نه من از کوی تو دورم به همین منزل چند
بعد منزل نه به اینهاست خدا می داند

حج تویی کعبه تویی در دل من خانه توست
طوف کوی تو مهیاست خدا می داند

حرم و گنبد و گلدسته تو در عرش است
عرش زوار دل ماست خدا می داند

طلب و دعوت و همت همگی نزد شماست
ورنه دل قافله پیماست خدا می داند

بین مانیست کمی فاصله یابن الهادی (ع)
جز من و گرد همین قافله یابن الهادی (ع)
***محمود ژولیده***

14836882324e7da9bb605a6b13ab987ac8e8a7bf72.mp3

یکی از وزرای معتصم برای خود قصر بلندی ساخته بود و مشرف به خانه های اطراف و پیوسته در آن قصر می نشست و از در و پنجره زنان و دختران همسایه را تماشا میکرد. از اتفاق روزی چشمش به دختر یکی از همسایگان افتاد که بسیار زیبا و خوش اندام بود و از قامتی فریبنده برخوردار بود.وزیر اورا دید .اسیر عشق و پای بند محبت او شد.

شخصی به عنوان خواستگاری پیش پدر دختر که مردی تاجر بودفرستاد.اما تاجر قبول نکرد و گفت: ما در شأن وزیر نیستیم و باید مثل خود با تاجری وصلت کنیم.
وزیر که در عشق میسوخت، راز خود را با یکی از نزدیکان در میان گذاشت و آن مرد هزار دینار خواست تا وزیر را به کام دل برساند.وزیر پول راداد و آن مرد،ده نفر از کسانی که شهادتشان نزد قاضی مورد قبول بود خواست و به هر یک صد دینار داد تا نزد قاضی شهادت بدهند که دختری برای وزیر عقد شده است.

شاهدها پذیرفتند و پیش قاضی شهادت به ازدواج وزیر و دختر تاجر دادند و به او گفتند علت شهادت ما در خطر بودن جان وزیر است و سربلند نمودن دختر و رساندن پدر او به مقامی بلند و قطعا تاجر بعد از دیدن این همه مهریه ها راضی خواهد شد.پس از انجام مراسم وزیر شخصی را پیش تاجر فرستاد و زنش را طلب کرد،تاجر به اتفاق وزیر پیش قاضی رفتند، قاضی حکم کرد مهر دختر را وزیر به پدرش بپردازد و زن خود را به خانه اش ببرد.

تاجر بیچاره چنان حیران شد که شبیه دیوانگان گردید و هرچه خواست پیش خلیفه وقت"معتصم” برود وسیله ای فراهم نشد. با یکی از دوستان مشورت کرد. او گفت: فقط یک راه دارد که وارد قصر معتصم شوی و آن این است که به لباس افراد قصر در آیی.تاجر همین کار راکرد و خود را به معتصم رسانید و داستان را پنهانی برای او شرح داد.

معتصم دستور داد وزیر را حاضر کنند، وزیر که جریان را مطلع شد خیال کرد، با راست گفتن قضیه مورد بخشش واقع میشود،زیرا مهرزیادی برای دختر تعیین کرده بود و شهود نیز همین فکر را کردند.بعد از کشف نیرنگ آنها و اقرارشان،معتصم دستور داد هریک از شهود را کنار کاخ به دار بزنند و وزیر رادر پوست گاوی که تازه کشته شده بود قرار دادند و چنان با عمود آهنین بر او زدند که بدنش در آنجا له گردید و به هم مخلوط شد.

معتصم به پدر دختر دستور داد که دختر را به خانه ببرد و تمام مهریه ای که وزیر برای او تعیین کرده بود تصرف کند و کسی حق اعتراض به او نداشته باشد.
نقل از کتاب:داستان خوبان،ص 175
________
پیامبر اکرم (ص) فرمود: کسی که در حین عبور از کوچه و خیابان به خانه مردم نگاه کند،زن به بدن مرد و مرد به موهای زن نگاهش بیفتد، بر خدا لازم است که او را در قیامت با منافقین همنشین سازد و این فرد نمی میرد مگر اینکه رسوا گردد و روز قیامت،لخت و عریان محشور خواهد شد و کسی که نگاهش به نامحرم ادامه پیدا کند روز قیامت به دیدگانش میخهائی وارد میکنند از آتش ، آنگاه اورا به آتش غضب الهی وارد میسازند.
عقاب الأعمال،ص 45.
شیطان شناسی،ص240

سختی جان کندن و حسرت از دست دادن دنیا به دنیا پرستان هجوم آورد.!!!

     بدن ها در سختی جان کندن سست شده و رنگ باختند، مرگ آرام آرام همه اندامشان را فرا گرفته، زبان را از سخن گفتن باز می دارد و او در میان خانواده اش افتاده، با چشم خود می بیند و با گوش خود میشنود و با عقل، درست می اندیشد که عمرش را در پی چه کارهائی تباه کرده؟ و روزگارش را چگونه سپری کرده است؟

   به یاد ثروتهائی که جمع کرده می افتد،همان ثروت هائی که در جمع آوری آنها چشم برهم گذاشته و از حلال و حرام و شبهه ناک گرد آورده و اکنون گناه جمع آوری آن همه بر دوش اوست که لحظه جدائی از آنها فرا رسیده و برای وارثان باقیمانده است تا از آن بهره مند گردند و روزگار خود گذرانند.

    راحتی و خوشی آن برای دیگری و کیفر آن بر دوش اوست،او در گرو این اموال است که دست خود را از پشیمانی میگزد به خاطر واقعیت هائی که هنگام مرگ مشاهده کرده است.در این حالت آنچه که در زندگی دنیا به آن علاقمند بود بی اعتنا شده، آرزو میکند، ای کاش آن کس که در گذشته بر ثروت او رشک میبرد، این اموال را جمع کرده بود.

    اما مرگ همچنان بر اعضای بدن او چیره میشود تا آنکه گوش او مانند زبانش از کار می افتد، پس در میان خانواده اش افتاده نه میتواند با زبان سخن بگوید و نه با گوش بشنود، پیوسته به صورت آنان نگاه میکند و حرکت زبانشان را مینگرد اما صدای کلمات آنها را نمیشنود .

    پس چنگال مرگ تمام وجودش را فرا میگیرد و چشم او نیز همچون گوشش از کار می افتد و روح از بدن او خارج میشودو چون مرداری در بین خانواده خویش بر زمین می ماند که از نشستن در کنار او وحشت دارند و از او دور میشوند نه سوگواران را یاری میکند و نه خواننده ای را پاسخ میدهد سپس او را به سوی منزلگاهش در درون زمین میبرند و به دست عملش می سپارند و برای همیشه از دیدارش چشم میپوشند!!!

نهج البلاغه خ109

سین سروری کردن در طالعت افتاده َست!!
در سامرای سینه ها، پیغمبری کردن در طالعت افتاده َست!!!
***

در تقدیر دهر ، فرزندی با تو رقم خورده َست!!!
روی زمین، یکبار حیدری کردن ، با تو رقم خورده َست!!!
***

با ذوالفقار حیدری،صفین ها و نهروان ها و جمل ها را رهبری کرده ای!!!
موسی پروری، در سبد، درنیل، با فرعونهای وحشی تاریخ ، کرده ای!!!
***

این سرو تنها یازده قرن است که خوابیده َست!!!
تا لحظه بیداری و بار آوری کردن!! !
***

کار قلمهای شکسته بعد تو این شده است!! !
نقاشی خورشید را خاکستری کردن!!!
***

شب های بی مهتاب عطر عجیبی میدهد!!!
آئینه ها را محو روی عسکری کردن عطر عجیبی میدهد!!!

نویسنده: کوثر نهاوند(مهاجر إلی الله بِشِهابِ قَبَس)