تقدیم به امام عزیزم…

ای که در حسن ملاحت لیلی لیلا توئی

شهر آشوب شکوه کشور دلها توئی

زلف پر پیچ و خمت دام دلم گردیده است

چون غزال شوخ چشم و لاله صحرا توئی

آن که از من برده دل با یک نگاه مست خویش

جرعه نوش،کهنه مست گردش صهباء توئی

در مقام عاشقی گلواژه شعر منی

در دیار عاشقی مجنون من و لیلا توئی

نرگس مست تو نازم ای حریف کهنه مست

رحمتی چون سوز و ساز این دل شیدا توئی

شاعر ژولیده ام کام دلی خواهم زتو

قطره ام من نزد تو آن بیکران دریا توئی

شاعر: ژولیده نیشابوری