🏴 یَابْن‌َالحسن! (هَلْ لی مِن تَوبة)…؟!
جدّشما حرّ را از ذلّتِ (ثَکَلَتْکَ‌اُمُّک)
رساند به‌مقامِ (أنتَ‌الحُرّ کَما سَمَّتْکَ‌اُمُّک)
مولاجان!
کاش به‌سنّت جدّ شهیدت،
توبه ما را از یار نبودنمان بپذیری
و مثل‌او به‌ما بگویی (إرفَعْ رَأسَک).