الان همه دنبال علم هستند، خیلی هم خوب است،علم آموزی بالا رفتن دانش بشری و پیشروی به سوی یک زندگی مدرن است.

    دارنده علم و دانش مدرک میگیرد، همه جا عزیز و محترم شمرده میشود، دکتر و مهندس میخوانندش و همه جا بر صدر می نشانندش، به همین دلیل بعضی ها بچه ی شان را مهندس و دکتر میخوانند تا با این القاب انس بگیرند و در آینده ،که کاره ای شدند، غریبی نکنند، اما خدا کند که همه مدرک واقعی گرفته باشند!

    یعنی چند صباحی درس خوانده باشند و جان کنده باشند،کنکور داده باشند و واحد ها را یکی پی از دیگری پاس کرده باشند.تب مدرک گرائی بالا رفته است  و شنیده شده در نا کجا آباد ،بعضی ها مدرک تقلبی گرفته اند. وقتی همه دوست دارند مدرک phd داشته باشند، وقتی شبانه روز فقط 24 ساعت است و بعضی ها وقت علم آموزی ندارند،مدرک تقلبی رواج پیدا میکند.

   اصلا بد  فکر نکنید،وقت ندارند.مثلا یک آدم مهم شده اند و همه کارمندان زیر دستشان دکترا گرفته اند،حالا زشت است که مدیرشان بی مدرک باشد،مجبور است از یک دانشگاه یا مؤسسه ای ، مدرک جور کند،مثلا دکترا از دانشگاه هاوائی.حالا همه دکتر صدایش میکنند،هیچ کس هم به فکر اصالت مدرک نیست. اصلا کی میرود این همه راه را؟

    تا صدایش در بیاید که مدرک تقلبی است و این مسئول محترم هیچ وقت دانشجو نبوده و با عرض معذرت دیپلم ردی است،بازنشسته شده  و قال قضیه کنده شده است.بالاخره مدرک گرائی مهم شده و هرکس میخواهد بگوید که من خیلی درس خوانده ام و خیلی خیلی دود چراغ خورده ام. این از حال و روز قرن پانزدهم هجری است قرنی که ما در آن زندگی میکنیم.

*******

    چشم ها را ببندیم  خود را آرام آرام ببریم به قرن دوم هجری، قرنی که بزرگترین دانشمند دوران در آن زندگی می کرده است.قرنی که چهار هزار دانشمند سر کلاس او می نشستند. چهار هزار نفر خیلی زیاد است،حساب کنید چند تا دانشگاه و دانشکده و کلاس درس می خواهید برای پرورش چهار هزار دانشمند از جنس ابو حمزه و جابر.

    امام صادق(ع) دانشمند بود و اهل علم،برایش مهم بود که همه مردم با مذهب شیعه و اسلام آشنا شوند.چهار صد نفر از بهترین شاگردانش را انتخاب کرد،آموزشهای ویژه ای به آنها داد و به عنوان سفیر فرهنگی به شهرهای مختلف فرستاد.نتیجه تدبیر عالمانه آن امام،کاروان مردمی بود که به عشق دیدار امام  و بهره مندی از دانش او به مدینه وارد میشدند و سر کلاس او می نشستند.

*******

   چشمهایتان را باز کنید ما شاگردان مکتب  امام  صداق(ع)هستیم که از بین مردمان این دیار انتخاب شده ایم تا به عنوان طلبه آموزش داده شویم و به عنوان مُبَلِغ ،فرهنگ اسلامی را گسترش بدهیم..فرهنگ اسلامی فقط فلسفه و کلام نیست.فرهنگ اسلامی سبک زندگی اسلامی هم هست…یادمان باشد آدم های بزرگ و اساتید به نام از روی شاگردانشان شناخته میشوند…پس طوری تحصیل کنیم و شاگردی کنیم که امام صادق (ع) فرمود:

«معاشر الشیعة کونوا لنا زینا و لاتکونوا علینا شینا، قولوا للناس حسنا و احفظوا السنتکم و کفوها عن الفضول و قبیح القول »

ای گروه شیعیان! همواره زینت ما باشید و مایه ننگ ما نگردید، با مردم نیک سخن گویید، مراقب زبان خود باشید و آن را از گفتار بیهوده و زشت باز دارید .

بحار، ج 11، ص 310 .

نویسنده:کوثر نهاوند(مهاجر إلی الله بِشِهابِ قَبَس)