گرمای دلچسب

«همزمان با خجسته میلاد امام هادی (علیه‌السلام)، شورِ غدیر در جان‌مان ریشه دواند. پیش‌تر عهد کرده بودیم که بسته‌های پذیرایی و هدایای غدیری‌مان را در روز ولادت میان اهالی محله توزیع کنیم و روز عید را با حضور در موکب‌های خیابانی، به جشن و سرور بگذرانیم.

آفتابِ روز میلاد که طلوع کرد، کوچه‌ رنگ و بوی عید گرفت. با آذین‌بندی ساده‌ای در مقابل خانه و طنین‌انداز شدن نوای سرودهای غدیری، فضای محله را با یادِ «واقعه‌ی عظیم» عطرآگین کردیم. شربت آلبالوی خنک در گرمایِ تابستان، بهانه‌ای شد تا لبخند را بر لب‌های کوچکِ کودکان محله بنشانیم. گیفت‌های غدیری، از جاکلیدی و دفترچه‌های یادداشت گرفته تا آب‌نبات‌های استیکردار، بهانه‌ای شدند برای شوقِ بی‌حدِ بچه‌ها؛ شور و حالی که گویی از برکتِ همان دست‌های بالا رفته در غدیرِ خم نشأت می‌گرفت.

لیوان‌های شربت، یکی پس از دیگری در دستانِ پرشوقِ مردم خالی می‌شد و این خدمتِ کوچک، بهانه‌ای بود تا جان‌مان به نام و یاد امیرالمؤمنین (ع) گره بخورد. برای بچه‌ها، این دور هم جمع شدن برای کاری که به عشقِ مولا بود، صفایی دیگر داشت و درسی شد برای آنکه بدانند، نام و یاد غدیر را باید با هرچه در توان است، زنده نگه داشت؛ حتی با اکرامِ یک لیوان آب خنک در دلِ گرمای تابستان.

گویا کلامِ حکیمانه‌ی رهبر فرزانه انقلاب، چراغ راهِ همین دل‌هایِ کوچک و بزرگ است که فرمودند: «مسئله‌ی امامت و مسئله‌ی ولایت و زنده نگهداشتن غدیر، به یک معنا زنده نگهداشتن اسلام است.اگر ما مردم شیعه و مدعی پیروی از امیرالمؤمنین (ع) حقیقت غدیر را درست تبیین کنیم، هم خودمان درک کنیم و هم به دیگران معرفی کنیم، خود مسئله‌ی غدیر می‌تواند وحدت‌آفرین باشد.»»

پ.ن:بیانات امام شهید در تاریخ1391/08/10
#به_قلم_خودم
#رها_نویسی
#عهد_غدیر
✍🏻مریم قپانوری