در آستانِ قرب«روزگاری آسمانِ دل‌مان بیقرار بود و جان‌هایمان در تبی جانکاه می‌سوخت؛ همان روزهایی که در فقدانِ "امامِ شهید"، ضجه‌هایمان بوی غربت می‌داد و دست‌هایمان، مستأصل و لرزان، تنها به دامانِ حضرتِ اباعبدالله (ع) بند بود. در آن طوفانِ سهمگین، ما پناه… بیشتر »

سنگری که هنوز نفس می‌کشد«آدمِ عزادار، چشم و گوشش پیشِ عزیزِ از دست‌رفته‌اش است؛ هر طرف که می‌چرخد، سایه‌سارِ حضورِ او را می‌بیند و هر صدایی که در جانش می‌پیچد، دلش را هوایی می‌کند. امشب که درِ روضه باز شد و هق‌هقِ بی‌قرارِ گریه‌ها در فضا پیچید، من ناخود… بیشتر »