بوسه های زرد و نارجی با زوزه باد بر چهره چین و چروک زده زمین می نشیند!!!!!

زمین بار دگر روح میگیرد ودر عشق بازی با معشوق ،شبنم فراق را بر سینه چاک چاک سبزه های نیمه پژمرده اش می چکاند

دل آسمان شور میزند رخسارش نیلگون و گاهی لاله وار شده است!!!!

گوئی هوای گریه بر سرش زده است!!!!
ابرها آستینها را بالا زده و هم نوا با آسمان طنین رعد آسا رادر سکوت می نوازند…تب سرد آسمان بر جبین زمین نشسته است!!

کوه سنگدل با نعره ابر سر تعظیم فرود می آورد واینجاست که بغض آسمان میشکفد وأنزلنا من السماء ماءَا

نویسنده:کوثرنهاوند
و هوا پر میشود از بوی خدا!!!!!!!