روح کودکیکودک که باشی، روحت همچون پرنده‌ای سبک‌بال است؛ رها از قفس تنگ و پر زرق‌وبرق این دنیا و خوشی‌های زودگذرش. شب که تن در بستر خواب آرام می‌گیرد و روح بال‌هایش را باز می‌کند؛ این پرواز، از فریب شیطان و دست‌برد روزگار به دور است و به حقیقت ناب عالم م… بیشتر »

سفره‌دار فاطمیهچشم‌هایم دوباره به راه است؛ غریبانه آمدن کسی را به تماشا نشسته.در این روزگار که طعم تلخ غفلت گلویمان را می‌‌فشارد پناه دل‌های بی‌قرار، مهدی(عج) است. فاطمیه که می‌شود، آسمان دل‌ها ابری و چشمان زمین بارانی است. یاد درد و غربت زهرا (س)، شانه… بیشتر »