پهباد خدا
در طول تاریخ، همواره شاهد ظهور افرادی بوده‌ایم که قدرت و ثروت، آنان را به غرور و تکبر کشانده و در نهایت به ورطه نابودی کشانده است. داستان نمرود، پادشاهی که ادعای خدایی کرد و در برابر فرمان الهی سرکشی نمود، نمونه‌ای عبرت‌آموز از این مدعاست.

روزی فرشته‌ای به صورت انسان نزد نمرود آمد و او را به یکتاپرستی دعوت کرد. فرشته به نمرود هشدار داد که با خدای یکتا در ستیز نباشد و از عذاب الهی بترسد، زیرا فرمانروایی و سپاه خدا از پادشاهی و سپاه او بسی عظیم‌تر است و اگر اراده کند، او را به وسیله ضعیف‌ترین مخلوقاتش هلاک خواهد کرد.

نمرود که خود را بی‌نیاز از هر کسی می‌دانست، این هشدار را نادیده گرفت و سپاه خدا را به جنگ طلبید. فرشته به او سه روز مهلت داد تا سپاهش را جمع کند. پس از سه روز، به فرمان الهی، پشه‌ها بر سپاه نمرود تاختند و آنان را چنان نیش زدند که سپاهیانش پراکنده شدند.

پس از مدتی، همان فرشته بار دیگر نمرود را به یاد شکست سپاهش انداخت و دوباره او را به ایمان به خدا توصیه کرد و از هلاک شدنش تهدید نمود. اما نمرود باز هم عناد ورزید. در این هنگام، خداوند پشه‌ای را مأمور کرد تا از راه بینی وارد سر نمرود شود و مغز او را بخورد. شدت درد نمرود به حدی بود که اطرافیانش برای آرام کردن او، بر سرش می‌کوبیدند و این درد تا چهل سال ادامه یافت تا اینکه نمرود از دنیا رفت.(1)

امروزه نیز شاهد زیاده خواهی ترامپ هستیم.او که با تکیه بر قدرت دنیوی، گردنکشی کرده، جهان را زیر و رو می‌کند و عملاً با خدا به جنگ برمی‌خیزد. اما تاریخ به ما آموخته است که عاقبت این افراد، همانند نمرود خواهد بود. «پشه‌ای» که خداوند مأمور کرده بود، نمادی از قدرت بی‌انتهای اوست؛ قدرتی که در کوچکترین مخلوقاتش نیز تجلی می‌یابد و در برابرش هیچ کس نمی‌تواند از عذاب الهی فرار کند، چرا که «پشه پهباد خداست» و اراده او بر همه چیز غالب است.

پ.ن:حوادث الایام،آیت الله مرعشی،ص21
#رها_نویسی
#به_قلم_خودم
✍🏻مریم قپانوری
#مرقومات_جنگی