ناترازی عدالت از روزهای فراموش‌شده نوشتم؛ خاطراتی که در غبار زمان گم شدند، اما هنوز در جانم زنده‌اند. گفتم، یادآوری کردم، با واژه‌هایی که از دل برآمدند و ساعاتی که در سکوت گذشتند، با امیدی که شاید در دل آنان جرقه‌ای بزند. اما باز هم راه را گم کردند. نمی… بیشتر »

سردی خیابان،گرمای دعاصبحی سرد و بی‌رحم است. دلم چون آسمان گرفته ؛ ابری، سنگین و بی‌قرار. بغضی که روزهاست در گلویم خانه کرده، بی‌هشدار تا مرز ترکیدن پیش می‌رود. با التماس، لباس‌های کودک خردسالم را بر تنش می‌کنم؛ لباسی که هر روز برای او دیگر لباس نیست؛ جا… بیشتر »