من و پزشکی؛ از کاکتوس تا کالبد ملخ‌هااز همان بچگی یک چیزی در وجودم قلقلکم می‌داد. وقتی بچه‌ها پای کارتون می‌نشستند، من پای برنامه‌های پزشکی می‌نشستم، با یک دفترچه که جلدش پر از عکس آناتومی بود. هر چی می‌شنیدم، یادداشت می‌کردم. حتی برای خودم اسم مستعار گ… بیشتر »

برگ‌هایی که دیگر نمی‌ریزندروزی روزگاری، در گوشه‌ای از حیاط همسایه، درخت گردویی بود با شاخه‌هایی بلند و برگ‌هایی گستاخ. هر پاییز، بی‌اجازه، برگ‌هایش را می‌فرستاد مهمانی روی پشت‌بام ما. ناودان را می‌بست، آب باران را بند می‌آورد، و ما با چوب و چماق، درگیرِ… بیشتر »

شمیم رضوانیک روزی در کنار ضریح امام رضا (ع) نفس کشیده‌اند، عطرشان با هوای حرم مخلوط شده، بعد آرام‌آرام خشک شده‌اند تا برسند دست دل‌‌های تنگ زائران. خوش به حالشان که حیات و مماتشان با ولایت بوده است.کاش ما هم مثل همین گل‌ها، همه لحظه‌هامان کنار اماممان… بیشتر »

طبیبان جان از حکمت بوعلی تا ایثار شهدادر تقویم دل‌ها، روزی هست که نه تنها به علم و درمان، بلکه به روح و تعهد انسان‌ها ادای احترام می‌شود؛ روز پزشک، روز بزرگداشت آنان که درد را می‌فهمند، مرهم می‌گذارند و بی‌ادعا، جان می‌بخشند.در این روز، نام بلند بوعلی س… بیشتر »

از سلسله‌ی طلا تا حصن ولایت در قابِ زرینِ حرم، آن‌جا که ستون‌ها به نجوا می‌افتند، رهبری ایستاده است؛ با عبای سیاه و انگشتری سرخ، گویی سایه‌ای از علی‌ست در آستانه‌ی رضا.در دل این تصویر، حدیثی طلایی از امام رضا(ع) می‌درخشد:«کلمة لا إله إلا الله حصنی، فمن… بیشتر »

روزگار بعد از نبی(ص) روزی بود که آسمان گریست؛ نه از باران، که از فقدان خورشید نبوت. پیامبر رفته بود، و هنوز عطر حضورش در کوچه‌های مدینه می‌پیچید اما در همان روزهای بی‌پناهی، سقیفه برپا شد؛ نه برای همدلی، که برای کنار زدن وصی. علی، آن کوه صبر و علم، در… بیشتر »