لبخندصورتی بر تخت سیاستدر یکی از اتاق‌های ویژه بیمارستان، جناب پزشکیان با چهره‌ای متفکر و مأموریتی خاص، به عیادت محمد خاتمی آمده‌اند؛ شخصیتی که سال‌هاست در حافظه‌ی سیاسی کشور با عنوان «بیدار فتنه 88» شناخته می‌شود. اما آنچه در این دیدار بیش از هر چیز جل… بیشتر »

آیین رحمت و صلابت در ظلمتِ تاریخ، آن‌گاه که آدم از بهشت رانده شد و شیطان از سجده سر باز زد، فرمانِ عدلِ الهی جاری شد؛ فرشته‌ای مأمور شد تا سیلیِ ابدی بر چهره‌ی نافرمانِ شیطان فرود آورد. اما قرن‌ها بعد، با طلوع نوری از صلب عبدالله و آغوش آمنه، جهانی دیگر… بیشتر »

هفت ماه سکوت،یک لحظه یقینصبح میلاد امام رضا(ع) بود. نشسته بودم کنار سجاده، دل‌بی‌قرار، چشم‌خیس. دو دختر داشتم، هر دو عزیزتر از جان، اما این‌بار حس عجیبی داشتم. انگار نوری در جانم روشن شده بود، نوری که با هیچ حرفی خاموش نمی‌شد.اما نزدیکان؛ حرف و حدیث‌شان… بیشتر »

شهر پرآب، مردم بی‌آب در دل شهری که رودخانه‌هایش با غرور جاری‌اند و سراب‌هایش از دل زمین می‌جوشند، مردمش در گرمای طاقت‌فرسای تابستان، با قطعی‌های مکرر برق و بی‌آبی تا غروب، روز را به شب می‌رسانند. شهری که طبیعتش سخاوتمند است، اما مدیریت منابعش انگار در ب… بیشتر »

همدلی در روزهای ناتراز تابستان امسال، خورشید نه‌تنها بر آسمان حکومت می‌کند، بلکه بر اعصاب و احوال مردم نیز سلطه یافته است. گویی آسمان، اجاقی شده و زمین، تابه‌ای که در آن صبر انسان‌ها در حال سرخ شدن است. باد، دیگر نسیم نیست؛ سشوار طبیعت است که بی‌وقفه ب… بیشتر »

چراغ راه نرسیدم؛ نه به خاک کربلا، نه به قافله‌ی عاشقان اربعین. دل اما، در هر قدم زائران، خودش را جا گذاشت؛ در میان غبار مسیر، در اشک‌های جاری، در نوای "لبیک یا حسین".دلم شکست، اما نه بی‌پناه. روایتی از امام جواد، مثل نسیمی بر زخم دلم وزید که فرمود:"زائر… بیشتر »

در میان دوحرم آخرِ صفر است.بادِ پاییزی، خاکِ خراسان را می‌روبد، انگار می‌خواهد ردِ قدم‌های زائران را تا مدینه ببرد. در حرمِ رضای غریب، صدای گریه‌ها با اذانِ غروب گره می‌خورد؛ دل‌ها شکسته‌اند، چشم‌ها خیس‌اند و ضریح، مثل قلبِ شیعه، پر از آهِ بی‌پناهی‌ست.ا… بیشتر »

بربلندای خدمت در دل شب‌های مشهد، گاهی نسیمی می‌وزد که دل را بی‌اختیار به سمت گنبد طلایی می‌کشاند؛ نسیمی که بوی طلب شدن می‌دهد.آدمی گاه در ازدحام روزمرگی‌ها، ناگهان احساس می‌کند صدایی از حرم آمده، بی‌کلام اما پر از دعوت. آن‌گاه، خود را در لباس خادمی می‌ب… بیشتر »

صدای زخمی حقیقتدر آسمانی که باید مأمن پرندگان باشد، موشکی با چهره‌ای عبوس و پرچم‌هایی بر دوش، به سوی حقایقی از دنیای مردم غزه در پرواز است.اینجا، واژه‌ها پیش از آن‌که بر زبان جاری شوند در نطفه خفه می‌شوند؛ میکروفون‌ها خاموش نمی‌شوند، اما صدایشان در هیاه… بیشتر »

نان و همدلیدر گرمای سوزان مرداد‌ماه، با سه کودک خردسال، راهی نانوایی شدم. یکی در آغوشم، دیگری در کنارم، و سومی با گام‌هایی کوتاه اما استوار، اندکی عقب‌تر، اما دلیرتر از بسیاری. آفتاب بی‌رحمانه می‌تابید و سایه‌ای نبود که پناهمان دهد. نان در خانه نایاب بو… بیشتر »

غنچه‌ای در دل تاریکی شمعدانیِ پژمرده را به راه‌پله بردم؛ جایی که آفتاب بی‌دریغ می‌تابید. نور بر جان خشکیده‌اش نشست، و غنچه‌ای کوچک، بی‌صدا شکفت. شمعدانی غنچه کرد؛ نه فقط از نور، بلکه از ایمان به فردا.در آن لحظه، فهمیدم: در دل تحریم و تنگنا، هنوز نو… بیشتر »

میان دونفس در امتداد مرزهای سوخته‌ی تاریخ، دو کودک ایستاده‌اند. یکی در پناه ژاکتی سبز، خوابیده در آرامشِ پتو، بی‌خبر از جهانِ بیرون؛ دیگری، با زخم‌هایی باز، ایستاده بر سنگی که نام «غزه» را فریاد می‌زند.دست‌های نوزاد، هنوز به دنیا سلام نگفته، مشت شده‌اند… بیشتر »

درسایه پرچم حسین(ع) درکنار سنگ مزار مادر در گذشته‌های نه‌چندان دور، روز عاشورا تنها روز سوگواری نبود؛ روزی بود که دل‌ها، پس از گریه بر مظلومیت حسین(ع)، به سوی مزار عزیزان‌شان پر می‌کشید.مردم، با دل‌هایی شکسته و چشمانی اشک‌بار، به زیارت اهل قبور می‌رفتند… بیشتر »

عشق هنوز زنده است. دل‌هایی که برای حسین می‌تپند، برای کودکان غزه هم گریه می‌کنند. در مسیر عشق، جاده‌ای که به کربلا ختم می‌شود، زائران اربعین امسال فقط به یاد مظلومیت حسین گریه نکردند؛آن‌ها صدای گریه‌ی کودکان غزه را هم شنیدند.در دل خاک، در میان قدم‌های خ… بیشتر »

حس لطیف اربعین رسیده و من مثل همیشه جامانده‌ام. نه پایم به جاده‌ی عشق رسید و نه چشمم به گنبد طلایی افتاد. اما دلم هر شب در کوچه‌های روضه قدم می‌زند؛ در خانه‌های ساده‌ای که با اشک، کربلا را به آغوش کشیده‌اند.من جامانده‌ام، اما نه از عشق. دل‌خوشم به صدای… بیشتر »

سکوت سنگیندر آستانه‌ی اربعین، دل‌ها روانه‌ی کربلاست، اما در شام، جایی که صدای صبر و استقامت باید طنین‌انداز باشد، حرم حضرت زینب (س) در غربتی سنگین فرو رفته... نه از عاشقان خبری هست، نه از زائران، نه از دل‌هایی که ضریح را لمس کنند و بگویند: «زینب جان،… بیشتر »

خادمان موکب‌ها؛ فرشتگان مسیر عشقای خادمان موکب‌ها!شما نه فقط نان می‌دهید، نه فقط آب، نه فقط سایه‌ای در گرمای مسیر؛ شما دل می‌دهید، لبخند می‌بخشید، آرامش می‌پراکنید. در مسیر عشق، شما فرشتگان زمینی‌اید که با دست‌های خاکی، آسمان را لمس می‌کنید.هر قدمی که… بیشتر »

مدح نقاش جان‌هادر سکوتی که رنگ‌ها فریاد می‌زنند، نام فرشچیان چون نغمه‌ای آسمانی در دل هنر طنین می‌افکند. او نه تنها نقاشی می‌کند، بلکه روح را به تصویر می‌کشد؛ خطوطش، زمزمه‌ی عشق‌اند و رنگ‌هایش، تپش‌های دل انسان.هر اثرش، سفری‌ست به عالم خیال؛ جایی که فرش… بیشتر »

از سفینه النجاه تا ربیع الانامزیارت اربعین، همچون شعله‌ای است که دل‌های خسته را از خواب بیدار می‌کند و زمینه‌ساز بروز معنویت در جان هر انسانی می‌شود. در لحظه‌ای که قطرات اشک و نوای دعا، آسمان تاریخ را می‌سوزانند، نه تنها یادآور شهادت و ایثار امام حسین (… بیشتر »

همسفردر امتداد جاده‌های خاکی عشق، جایی میان نخل‌های تشنه و آسمانِ منتظر، زائران با دل‌هایی لبریز از شوق، گام برمی‌دارند. هر قدمشان نجوایی‌ست از عهدی دیرینه، هر نگاهشان تمنای دیدار یاری غایب.و او، امام زمان، در میانشان قدم می‌زند؛ بی‌آن‌که همه ببینند، ام… بیشتر »

هوای معنویتدر روز اربعین، زمانی که دل‌ها در آتش شور یاد و محبت می‌سوزند، هوای معنویت و تقرب به پیام الهی تازه می‌شود. این روز، یادآور فداکاری و عشق بی‌پایان امام حسین (ع)ست که در نبرد سرنوشت، سرشار از شجاعت و ایمان قدم نهاده و در راه عدالت و حق ایستاده… بیشتر »

التهاب و اتحادفضای گروه‌ها، کانال‌ها، جلسات و دورهمی‌ها ملتهب است. همه از قطعی‌های پی‌درپی آب و برق می‌گویند. از کلافگی، گرما و ناکارآمدی در تامین نیاز‌های اولیه‌ی زندگی مردم می‌گویند.یکی از انتخاب نادرست مردم در گزینش رییس جمهور می‌گوید. آن یکی از کج‌ف… بیشتر »

اَعظمُ النِّعمَةِپدرم همیشه می‌گفت: "حفظ بدن از جمله‌ی واجبات است. جسم مرکب روح است، تا بدن سالم و سلامت نباشد، نمی‌تواند روح را به پرواز دربیاورد و به مقصد کمال بی‌نهایت برساند."امروز وقتی قیافه‌ی آویزان و به هم ریخته‌ی عابری را در کوچه دیدم، یاد همان… بیشتر »

نوح‌‌آوند موکب کربلادر ژرفای تاریخ، جایی که امواج خشمگین طوفان، آوای نابودی سر می‌دادند؛ نوح نبی الله، کشتی‌ای ساخت از چوب‌های صبور و قیر اندود. این کشتی، نه تنها پناهگاهی برای او و خانواده‌اش، بلکه مأوایی برای جفت جانداران بود تا از گزند عذاب الهی در ا… بیشتر »

دنیای آدم‌بزرگ‌هادرایوان لَم داده بودم، با انگشت شستم رواقم را زیر و رو می‌کردم. صدای خانم همسایه می‌آمد. دخترم را سرزنش می‌کرد که چرا عروسکش را بیرون برده و دخترش آن را تکه‌تکه کرده است؟! به جای اینکه معذرت‌خواهی کند یا دخترش را سرزنش کند، دختر ساده و… بیشتر »

ارابه‌ی خیالسوار ارابه‌ی خیالم می‌شوم. من را به بالاترین هدف از اکنون خودم می‌برد. طولانی‌ترین سفر‌ با اولین قدم شروع می‌شود.قدم‌ها یک‌به‌یک پیش می‌روند. عمود به عمود، خیمه به خیمه، موکب به موکب. هرچقدر نزدیک‌تر می‌شوم ذوق و شوقم بیشتر و نفس‌هایم تند‌تر… بیشتر »

فقر شخصیتیبرایم همیشه سوال بود؛ او در همه‌ی درس‌هایش مشکل داشت و نمرات افتضاحی می‌گرفت، اما چطور در حفظ شعر آنقدر نمره‌اش بالا بود؟!یک‌روز که هردو روی نیمکت چوبی خشک و جیرجیردار مدرسه نشسته بودیم، خانم معلم برگه‌ی امتحانی هردوی ما را بهمان داد. نمره‌ی ا… بیشتر »

گُلوَنیهمه‌ی ویترین مغازه را زیر و رو می‌کنم. پارچه‌هایی فاخر به اندازه‌ی کف دست که روز به روز از سانت و قواره‌اش، از ضخامت و مقاومتش کمتر و کمتر می‌شود. در بین آن همه نقش و نگار، تار و پود، رنگ و لعاب چهارقَدی مشکی با نقش و نگاری از درختان محکم، مقاوم… بیشتر »

مصحف عبورظاهرش را که نگاه می‌کنی چند تکه کاغذ نیمه‌رنگی بیشتر نیست که با یک جلد و منگنه به هم دوخته شده است. باطنش اما حرف‌ها برای گفتن دارد. هزاران امید، آرزو ، تب و تاب در درونش موج می‌زند.اشک‌ها در پشت برگه‌هایش جمع شده است. چه داستان راستان‌هایی د… بیشتر »

بی‌نام و نشانسلام بر شهیدی که رفته است تا که ماندگار شود. نمانده تا که بمیرد و اکنون سالهاست که آمده تا زنده کند خزان دل‌ها را. سلام عزیز برادرم!ای که اکنون در خاک پاک این دیار آرمیده‌ای!روزهایی که دلتنگ می‌شوم مزار گمنامت بهترین ماوایم است.وقتی به ضیاف… بیشتر »

دل‌مشغولیحرف‌هایش روی ذهنم رژه می‌روند، همه‌ی روز را روحم درکنارش زندگی می‌کند. آنقدر بُهت زده و متعجبم که نمی‌دانم چه‌ کنم؟! به قول خودش شاید تنها کاری که می‌شود برایش انجام بدهم همان دعا کردن باشد.چقدر دختر صبور و خوش برخوردی بود؛ آنقدر مهربان بود که… بیشتر »

گمشدهتابستان بود و ما مشغول بازی با بچه‌ها بودیم. پدرم از سرکار برگشت در دستش کاغذهایی بود که با خوشحالی آن‌ها را به مادرم داد. مادرم که سواد خواندن و نوشتن نداشت پرسید:" این کاغذ پاره‌ها چیست؟ " پدرم با ذوق و شوقی وصف ناپذیر پاسخ داد : " این‌ها بلیط کا… بیشتر »

با پای دلامشب دلم حال و سوز گریه دارد. امواج ناله در سینه‌ام جمع شده است.روح مناجاتم دختری یاس کبود است؛ رقیه‌ای که با پای آبله‌دارش، پای دلم را به ویرانه‌ای از دیار عاشقان و دلداگان می‌برد.مرغ دلم پر می‌گیرد، آرام در کنار بابای غریبش جان می‌گیرد. برایم… بیشتر »

محبوب و خواستنیدل و قلب انسان ورودی دارد. چشم، گوش وذهن انسان ورودی دل انسان است. چشم‌های ما عکس می‌گیرد، بعد وارد دل و قلب وجان ما‌ می‌شود.چیزی که به قلب رسوخ می‌کند،در آن‌جا محبوب شده و خواستنی می‌شود.یادم می‌آید قبل از جنگ دوازده‌روزه، هرزمانی که داس… بیشتر »

آدم باشدیشب وضو گرفتم. می‌خواستم نماز بخوانم که خانم همسایه در را کوبید. در را که باز کردم‌، کبری خانم با ناراحتی از دعوای غروب با زن هتاک و بد دهان محله صحبت می‌کرد. چشمانش پر از اشک می‌شود و می‌گوید: " دختر سه‌ساله‌ام به خاطر خوردن داروی اشتباهی به کم… بیشتر »

باغ‌ وحشامروز در خبرگزاری‌ها خواندم که آقای ترامپ گفته است: "درصورت لزوم تجاوز به تاسیسات هسته‌ای ایران را تکرار می‌کند".راستش را بخواهید این جمله ترامپ من را یاد یک خاطره‌ای انداخت.آخرین باری که همراه همکارانم به باغ‌وحش رفته بودیم را خوب به یاد دارم.… بیشتر »