سخنرانی حضرت زینب (س) در کوفه
ای اهل کوفه! ای اهل نیرنگ و خیانت! آیا می گریید؟؟؟
اشکتان خشک و اندوهتان پایان پذیر مباد!!
مثل شما مثل زنی است که رشته های خود را پس از آن که به شدت تابیده بود باز میکرد
سوگندهایتان را میان خود مایه فریب قرار میدهید.
هان! آیا در وجودتان جز خود ستائی و ننگ و سینه های پر کینه و چاپلوسی همچون کنیزان و طعنه های دشمنانه چیزی هست؟؟
یا مانند گیاه بر منجلاب روئیده،یا نقره ای بر روی قبر هستید؟؟؟
آگاه باشید که بد چیزی (برای آخرت) پیش فرستادید که همان خشم الهی بر شما و عذاب جاودانه شماست
لهوف ص 142