مقتل الحسین(ع)
فطعنه سنان ابن أنس النخعی فی ترقوته ثم أنتزع الرمح فطعنه فی بوانی صدره ثم رماه سنان أیضا بسهم فوقع السهم فی نحره فسقط(ع) و جلس قاعدا فنزع السهم من نحره و قرن کفیه جمیعا فکلما امتلاتا من دمائه خضب بهما رأسه و لحیته و هو یقول:
هکذا القی الله مخضبا بدمی مغصوبا علی حقی
سنان ابن انس نخعی لعنة الله علیه نیزه ای بر ترقوه(گودی گلو) آن حضرت فرو کرد.سپس آن را بیرون آورد و بر استخوان سینه اش کوبید
سنان بار دیگر تیری به سوی حضرت پرتاب کرد که در گلویش جای گرفت و حضرت(ع) افتاد.
آن بزرگوار دوباره بر روی پا نشست وتیر را از گلویش خارج کرد. کف هر دو دست را به زیر خون گرفت و هربار از خونش پر میشد.موی سر وصورتش را با آن خضاب کرده و میگفت:
خدا را این چنین ملاقات خواهم کرد، در حالی که به خونم خضاب کرده و حقم غصب شده است.
لهوف ص 123