مکان‌یاب
هر بار که قدم به حرم مطهر امام رضا (ع) می‌گذاشتم، ناخودآگاه به سمت دفتر گمشدگان هم روانه می‌شدم؛ تا اگر لحظه‌ای دوستانم یا راه را گم کردم تنها پناهگاهم آنجا باشد اما شاید این فراموشی، تقدیر بود تا در میان غریبه‌ها، خود را پیدا کنم.

ندیدن مسیر، برای من معنای دیگری دارد. این روزها وقتی سیل عظیم جمعیت اربعین در تلویزیون را می‌بینم، می‌ترسم که در میان این جمعیت، راه و مقصد را گم کنم. اما در عین این ترس، شوقی غریب در جانم می‌نشیند؛ شوق حضور در دفتر گمشدگان. می‌خواهم در آن خلوت میان جمعیت، رها شوم؛ جایی که مرغ خیال از پرواز باز می‌ایستد و تنهایی به معنای حضور بی‌واسطه با خداست. می‌خواهم در آن بی‌راهی شیرین، گم شوم تا تنها، نام خدا و اهل بیت را در سکوت قلبم فریاد بزنم.»
#مدار_نوشتن
#به_قلم_خودم
#اربعین_روایت_تو
✍🏻مریم قپانوری
#سوژه #سوژه_هفتگی