13 مرداد 1405
سعادت، یعنی سکوت پرهیاهوی شب؛ وقتی که همسرم، همچون تکیه‌گاهی استوار، در میانه‌ی خستگی کلمات من می‌نشیند و تا پاسی از شب، با خواندن سطرهایم، جان تازه‌ای به روح نوشته‌هایم می‌بخشد. این حضور، ترجمه‌ی حقیقی عشق است.»#به_قلم_خودم #مدار_نوشتن #رها_نویسی ✍🏻مری… بیشتر »
نظر دهید »