پیشنهادات زندگیماه رمضان از راه رسیده است و سال شمسی، آرام‌آرام، به ایستگاه پایانی خود نزدیک می‌شود. ذهنم ناخودآگاه به عقب بازمی‌گردد، به گذر ایامی که چون ورق‌های خاطره در صندوقچه‌ی زندگی‌ام جمع شده‌اند؛ روزها و شب‌هایی آمیخته از گرما ،اضطراب، خنده و اش… بیشتر »

ماهیت سفره‌ها یکی نیست. برخی سفره‌ها از جنس ایمان و مهرند، از یاد اهل‌بیت(ع) عطر گرفته‌اند؛ سفره‌هایی چون سفره‌ی حضرت عباس یا سفره حضرت رقیه (س)، فقط شکم را سیر نمی‌کنند، آن‌ها جان را نیز تربیت می‌کنند. در کنار چنین سفره‌هایی، انسان معنا پیدا می‌کند؛ د… بیشتر »

مکان‌نماروز موعود فرا رسید؛ روزی که قرار بود دوره‌ای سرنوشت‌ساز در فضایی با بالاترین سطح امنیتی برگزار شود. همزمانی این رویداد با آغاز مذاکرات حساس ایران و آمریکا، چون پرده‌ای از استرس و واهمه بر تمام وجودم افکنده بود. مسئول برگزاری با لحنی جدی، خبر از… بیشتر »

طنین یقینبچگی ما پر از بازی و خیال بود؛ دنیایی ساده و بی‌خبر از هیاهوی سیاست و سرنوشت جامعه. روزی را خوب یادم هست؛ وقتی نامزدی برای نمایندگی شهرمان پا به کوچه گذاشت، همه در تب‌و‌تاب بودند ؛ از آماده‌کردن سینی گل و دود اسپند تا ظرف‌های رنگارنگ شکلات. در… بیشتر »

نُشخوارهنوز زمستان جامه‌ی یخ و سکوتش را از تن زمین نگرفته است. شاخه‌ها در سرمای ساکتِ صبح، برف را چون خاطره‌ای فراموش‌ناشدنی بر دوش دارند و ذهن، در همین میان، بی‌قرارِ روزهای روشن و تعطیلِ عید نوروز چنگ می‌زند. انگار هزاران خاطره‌ی نیم‌نم از سال‌های گذ… بیشتر »

سرنوشتِ اَجی مَجیاتوبوس، آرام و سنگین در دل جاده می‌لغزید. نه خبری از وی‌آی‌پی بودنش بود و نه راحتی صندلی‌ها؛ اما گوشه کنار دیواره‌ها با برگه‌هایی پر از دعا و ذکر پوشیده شده بود. هرکدام نشانی از امید به رحمت خدا داشت.چشمم به جاده خشک شده بود و پلک‌هایم… بیشتر »

جاودانهفارغ از رنگ‌ها و نقش‌هایش، آنچه این پرچم را زیبا و درخشان کرده نه پارچه‌اش است و نه دوختش، بلکه فروغ نامی است که بر آن نقش بسته؛ نامی ازلی و ابدی، الله، یادآور نوری که خاموشی در آن راه ندارد. با خود می‌اندیشم، اگر هر نام دیگری بر آن بود، روزی رن… بیشتر »

آنان از جان خویش گذشتند تا وطن جان گیرد، بی‌نام و نشان ماندند تا نام ایران بلند بماند و در سکوتِ خاک، فریادِ جاودانگی سر دادند. #کوتاه_نوشت #به_قلم_خودم ✍🏻مریم قپانوری بیشتر »

مولای من! با تو پیمان می‌بندم که نور ولایتت را نه تنها بر زبان، که بر جان و دل بگسترانم؛ چنان‌که زنان با رسول خدا(ص)، دست در آب نهاده، بر ایمان و وفاداری خویش بیعت کردند. #عهد_می‌بندم#به_قلم_خودم #کوتاه_نوشت ✍🏻مریم قپانوری بیشتر »

حس غریبی دارم، تو همیشه با منی، شاید بهانه‌ی هر عاشقی برای زنده ماندن همین است.دلم عمری است که دلتنگه،از جدایی‌ها گله دارم، غایب همیشه حاضر! تو کجایی؟ تو کجایی؟ #کوتاه_نوشت#رها_نویسی #به_قلم_خودم✍🏻مریم قپانوری بیشتر »

ساعت دلتنگی‌مان کوک است به وقت آمدنت ای حضرت باران کی می‌آیی! بیشتر »

سرباز کوچکِ وعده‌هاسراسیمه نگاهی به تقویم انداختم؛ برفِ بهمن ماه پشت پنجره آرام و بی صدا نشسته بود، همان سرمایی که یاد آن سال را زنده می‌کرد؛ سالی که نخستین گریه‌ی پسرم، میان زوزه‌ی کولاک و صداهای بی‌وقفه‌ی بیمارستان، به دنیا آمد. زمین یخ زده بود و ساعت… بیشتر »

لشگر رعب در روزهای سنگین جنگ دوازده‌روزه،جنگ، چتر خود را بر سر ذهن‌ها نیز گسترانده بود. در پسِ انفجارها و آوارها، انفجاری خاموش‌تر جاری بود؛ خبرهایی که همچون شعله‌ای بی‌منبع از دل شبکه‌های داخلی برمی‌خاستند؛ خبرهای نفوذ و جاسوس، خبرهای ترس و اضطراب. آن… بیشتر »

سفره‌ی لُطف وقتی خبر رسید که دوستانم به کربلا رسیده‌اند، دلم بی‌قرار شد. حس عجیبی بود، شبیه نسیمی که آرام نمی‌گذرد و فقط خاکِ دل را برمی‌انگیزد. با خودم گفتم: «شاید امام حسین فقط پولدارها را می‌طلبد، شاید من جا مانده‌ام چون دستانم خالی‌ست…» همین… بیشتر »

قرآنی که نمی‌سوزد   به ساحت مقدسش جسارت کردند و بر کلام خدا آتش ظلم و کینه افروختند، گمان کردند که می‌توانند نور را با خاکستر و دود خاموش کنند. نمی‌دانستند که قرآنِ مکتوب، اگرچه در قالب صفحه‌ و کتاب می‌سوزد، اما حقیقتِ ناطق آن در قلب هستی زنده و جاودان… بیشتر »

پناه دلگاهی در میانه‌ی روزمرگی‌ها، زمزمه‌ها و اخباری از جنگ در فضای مجازی و رسانه‌ها در گوشمان می‌پیچد. تصاویری حدسی و فرضی از اوضاع و احوال آینده در ذهنمان نقش می‌بندد. هوای اطرافمان سنگین می‌شود، نفس در سینه می‌ماند و برای لحظه‌ای امید رنگ می‌بازد. تر… بیشتر »

هنوز اینترنت بین الملل به طور کلی وصل نشده که یافته‌های گوگل پست‌های مربوط به براندازی اینستاگرام را در صدر قرار داده و نظر سنجی میکنه!اونوقت در کانال‌ها و گروه‌های داخلی با ناراحتی از قطعی اینترنت بین‌الملل و لحظه‌ای بودن آن حرف می‌زنند!!پ.ن:ما داریم ب… بیشتر »

پیمان در دل تاریکیروزهایی تار و مبهم پیش‌رو داشتیم. صدای گوشی‌ها خاموش و صفحه‌های مجازی بی‌نشانه بودند. تنها صدایی که در کوچه‌ها و خانه‌ها می‌پیچید همهمه‌ی اخبار ضد و نقیضی بود از تلویزیون و ماهواره‌ها؛ هرکس چیزی می‌گفت و هیچ‌کس مطمئن نبود چه حقیقتی در… بیشتر »

✨ مداحی پلیس فراجا کربلایی بهروز سوری از نهاوند به لهجه‌ی لُری آهای نتانیاهو یادت نره به جای موشک با همین آجر حریفت هستیم.✨مهدیه معلیــــــــــــــــــــــــــــــــ📢ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 176925768703d16d925865914c81e7a27bc34b9ae4.mp4 بیشتر »

سفره‌ی لُطف وقتی خبر رسید که دوستانم به کربلا رسیده‌اند، دلم بی‌قرار شد. حس عجیبی بود، شبیه نسیمی که آرام نمی‌گذرد و فقط خاکِ دل را برمی‌انگیزد. با خودم گفتم: «شاید امام حسین فقط پولدارها را می‌طلبد، شاید من جا مانده‌ام چون دستانم خالی‌ست…» همین… بیشتر »

فول آپشنهر لحظه رنگ چهره‌اش سرخ‌تر می‌شد. اطرافش حلقه زده بودند. هر کسی سوالی می‌پرسید. جلوتر رفتم قضیه را از نفرات جلویی پرسیدم. آقای ایکس با نگرانی از وضعیت پسر نوجوانش می‌گفت. آخر او را میان جمعی از اغتشاش‌گران گرفته‌ بودند. از کاری که فرزندش کرده بو… بیشتر »

آفتاب و آینههمه جای خانه را به هم ریختند. با اسباب و وسائل خانه بازی می‌کنند. دیگر حتی اسباب‌بازی‌ها هم گوشه‌ی عُزلتشان را پر نمی‌کند. آینه‌ی قدیمی را برداشتم با اندک نوری که از پنجره به درون اتاق تابیده بود دفتر خاطرات کودکی‌ام را برایشان ورق زدم. آن ز… بیشتر »