سفره‌ی لُطف وقتی خبر رسید که دوستانم به کربلا رسیده‌اند، دلم بی‌قرار شد. حس عجیبی بود، شبیه نسیمی که آرام نمی‌گذرد و فقط خاکِ دل را برمی‌انگیزد. با خودم گفتم: «شاید امام حسین فقط پولدارها را می‌طلبد، شاید من جا مانده‌ام چون دستانم خالی‌ست…» همین… بیشتر »

ای که بر دلها أمیری یاحسین آگه از ما فی الضمیری یا حسین اسم تو شیرین ترین ذکر دل استتو کریمی تو مجیری یا حسین هرکجا در غفلت و وقت گنهوای اگر دستم نگیری یاحسینبدترین عبد خدا را که منمتو به خوبی می پذیری یاحسینباهمان دستی که انگشتی نداشتکی شود دستم بگیری… بیشتر »