تاجِ تناقض

در بین هیاهوی خبرنگاران، نشست‌ خبری برپا می‌شود- جایی که همه انتظار دارند که او با پاسخ‌هایش چراغِ تدبیر را روشن کند_ چشمانِ او به سنگینیِ خواب فرو می‌رود.شاید پلک‌های نیمه بازش تاب تحمل حقایق جهان را ندارد. در قلمروِ او، اخلاق، غریبه است و فضیلت، در کوچه‌هایِ متروکِ کاخ سفیدش گم می‌شود.

حکومت او، مهلکه‌ای پر از ناهمگونی است؛ یک روز، بذرِ صلح می‌کارد و پیراهن میانجی‌گری بر تن می‌کند، گویی پیام‌آورِ صلح است. روزِ دیگر، در قامتِ آتش‌افروزی و جنگ ظاهر می‌شود طوری که تنها هدفش، برهم زدنِ آرامشِ جهانیان است. گاهی، خود را در جایگاه نامزدِ جایزه‌‌ی صلح جهانی می‌بیند.

در دنیایِ او، ارادهٔ خلق و رایِ نمایندگان، تنها صداهایی گنگ هستند که در ازدحامِ افکارِ خودش گم می‌شوند. او، خود را در مرتبه‌ای فرا‌تر از انسان می‌‌بیند؛ ادعایِ مالکیتِ مطلق بر همه‌چیز را دارد و هر آنچه را که می‌خواهد، با قاطعیتِ تمام، به زور به دست می‌آورد. اینگونه که او در حکومتش خود را خدا تصور می‌کند هیچ چیز به جز ارادهٔ او، قانونی محسوب نمی‌شود. این پادشاه تاج تناقض کسی نیست جز دونالد ترامپ.

#مرقومات_جنگی
#به_قلم_خودم
#رها_نویسی
✍🏻مریم قپانوری