خادمان موکب‌ها؛ فرشتگان مسیر عشق

ای خادمان موکب‌ها!
شما نه فقط نان می‌دهید، نه فقط آب، نه فقط سایه‌ای در گرمای مسیر؛
شما دل می‌دهید، لبخند می‌بخشید، آرامش می‌پراکنید.
در مسیر عشق، شما فرشتگان زمینی‌اید که با دست‌های خاکی، آسمان را لمس می‌کنید.

هر قدمی که زائر برمی‌دارد، رد پای مهربانی شما را در آن می‌بیند.
در نگاهتان، خستگی نیست؛ فقط شوق است، فقط افتخار خدمت به زائر حسین (ع).
چه کسی جز شما می‌تواند با یک لیوان چای، دل زائری را گرم کند؟
چه کسی جز شما می‌تواند با یک جمله‌ی ساده: «تفضل، هذا طریق الحسین»
اشک را به چشم‌ها بیاورد؟

ای خادمان موکب‌ها.
شما وارثان سفره‌ی حضرت ابوالفضل‌اید،
که بی‌منت، بی‌ادعا، بی‌خواب و بی‌قرار،
در مسیر عشق، چراغ راه زائران شده‌اید.

ما زائران، شاید فقط چند روز در مسیر باشیم،
اما شما.
شما همیشه در مسیرید، حتی وقتی موکب‌ها جمع می‌شوند،
دل‌هایتان هنوز در جاده‌ی عشق مانده‌اند.

خداوند، نگاهتان را، دست‌هایتان را، دل‌هایتان را
با نور حسین (ع) روشن نگه دارد.
و ما، با تمام وجود، به شما می‌گوییم:
«جزاکم الله خیراً. یا خدام الحسین»

#به_قلم_خودم
✍🏻مریم قپانوری