خادم حضرت خورشید به آغوش حرم بازآمد
#باید_برخاست
صلی الله علیک یا علی بن موسی الرضا

شب نخست

سلام بر تو ای امام شهیدم، ای جاری در حصارِ نور و نغمه و تصویر!

من اما اینجا، در کنجِ عزلت‌خانه، میانِ دیوارهایِ سکوت و غم، جامانده‌ام؛ دور از ادراکِ حضورِ تو و محروم از تماشایِ آن سیمایِ ملکوت. می‌دانم که اکنون در سماواتِ بی‌کران، بر بلندایِ آسمان‌ها ایستاده‌ای و چشمِ جانت به تک‌تکِ ماست و همواره، دستانِ بلندِ دعایت، بدرقه‌یِ راهِ این ملّتِ داغ‌دیده است.

آقا جان! می‌خواهم در آن لحظه‌یِ قدسی که سر بر سینه‌یِ تراب می‌گذاری؛ در همان دمی که وعده‌یِ صادقِ امامِ رضا (ع) محقق می‌شود و ایشان به بالینِ شیعیان و دل‌سوختگان می‌آیند؛ مبادا این عاشقِ دل‌خسته را از قلم بیندازی!

من سال‌هاست که در هوایِ امامِ رئوفم و دلم، کبوتری است که تنها در ایوانِ طلا آرام می‌گیرد. ازهمان زمانی که پیکرِ مطهر شهدا در جوارِ شمس‌الشموس به خاکِ ابدی سپرده می‌شود، گویی دلم در همان صحن و سرا جا می‌ماند. از آن امامِ غریب بخواه که این دلِ بی‌قرار را به پیشگاهش بپذیرد؛ بخواه که همچون شما، توفیقِ همجواری و خادمی در آن حریمِ امن را نصیبِ من نیز بگرداند که خادمیِ آن آستان، تنها آرزویِ شیرینِ این بنده است.»
#به_قلم_خودم
#باید_برخاست
#سوژه_هفتگی
✍🏻مریم قپانوری

اندک اندک جمع مستان می‌رسند
همه شهدا همگام با امام شهدا پله پله تا ملاقات خدا
#باید_برخاست

کجاست فرشچیان تا به غم قلم بزند
که لحظه، لحظهٔ دیدارِ آخرِ آقاست…
#باید_برخاست

فرزند راه

« بابا سید علی، ای پناهِ جان و مایهٔ آرامشِ این دلِ بی‌قرار…
این روزها که پیکرت به زیر خاک می‌رود، می‌بینم که هر چه در کلام و عمل به تو نزدیک شوم، هنوز در برابرِ عظمتِ وجودت، غریبه بودم. چقدر شیرین است که تو را “بابا” می‌خوانم، اما چقدر تلخ است که این صدا، در اوجِ وداع و در آستانهٔ بدرقهٔ تابوتت به گوش می‌رسد؛ گویی این فریاد، کمی دیر به لب رسیده است.

اما ای پدرِ راه، اجازه نده تا این دیرکرد، به غبارِ فراموشی بنشیند. پیش از آنکه پیکرِ مطهرت در آغوشِ خاک آرام گیرد، من می‌خواهم خود را به تو، به اندیشه‌هایت و به آن آرمان‌های بلندی که با خونِ دل کاشتی، نزدیک کنم. می‌دانم که از تو برای ما میراثی باقی می‌ماند؛ اما نه از جنسِ مادی و گذرا، که از جنسِ “برخاستن” است. میراث تو، همان استقامت در مسیر علم، آن جهش در عرصه‌ی معرفت و آن فداکاریِ بی‌چون و چرایی است که راه را برای ما روشن کرد. من می‌خواهم میراثِ تو را در تپشِ قلب و در مسیرِ قدم‌هایم به یاد داشته باشم
#به_قلم_خودم
#باید_برخاست
✍🏻مریم قپانوری
#رها_نویسی #مدار_نوشتن